خبرهای مرتبط

جمع

افغان‌ها بزرگترین جمعیت پناه‌جویان در سراسر جهان

آژانس پناهجویان سازمان ملل در گزارش تازه خود اعلام...

کرېکټ نړیوال جام: د مجیب پر ځای حضرت ځاځی ۱۵ کسیز نوملړ ته اضافه شوی

افغان لوبډله به د کرېکټ شل اوریز نړیوال جام...

هُشدار غنی: شکیبایی مردم افغانستان محدود است

اشرف غنی، رئيس‌جمهور پیشین کشور در پیام عیدی خود...

برنامۀ جهانی غذا: یک چهارم مردم افغانستان گرسنه می‌خوابند

برنامۀ جهانی غذا در آستانۀ فرارسیدن عید قربان گفته...

روز جهانی مبارزه با کار کودکان؛ اوچا: ۱۹ درصد کودکان افغانستان کارگر هستند

دفتر هماهنگ‌کنندۀ کمک‌های بشردوستانۀ سازمان ملل متحد (اوچا) می‌گوید...

روزگار تاریک مردم در زیر سایۀ سیاه اختلافات غنی و عبدالله

مردم از بی‌کاری و نبود نانی برای زنده‌ماندن به سختی زندگی می‌کنند اما رهبران حکومت هنوز هم نتوانسته‌اند کابینه‌شان را صورت بدهند. مردم از بی‌روزگاری و ناامنی به جان آمده‌اند اما رهبران در صدد امتیازگیری‌های شخصی هستند. نبود مدیریت سالم در جنگ همه روزه جان جوانان این وطن را می‌گیرد اما رهبران حکومت هر روز عکس‌های‌شان را با شعارهای دروغین بر در و دیوار مردم نصب می‌کنند. مردم کفشی برای پوشیدن ندارند اما رهبران حکومت با موترهای هزاران دالری این طرف آن طرف می‌روند. رئیس جمهور در پایتخت از یکجا به جای با چرخ‌بال سفر می‌کند. رهبران در این سرزمین آنقدر ناتوان استند که حتی در پایخت هم نمی‌توانند امنیت را تأمین کنند. در این کشور آنچه برای رهبرانش از هر چیزی دیگری اولویت دارد جیب‌شان است و مقام‌شان. به طور مثال داکتر عبدالله مراسم تحلیف اجرا کرد و بارها و بارها گفت که اگر قطعه قطعه هم شود حکومتی تقلبی و تحمیلی را نمی‌پذیرد و بدون مشورت مردم یک قدم هم برنخواهد داشت اما وقتی ریاست شورای مصالح را با امکانات مالی فراوان و امتیازات سرسام آور برای خودش پذیرفت آیا از مردم پرسید که با او موافق است یا نه؟ عبدالله این تصمیم را با مشورت کدام مردم گرفت؟ عبدالله با مردم نبود؛ او تنها برای بقای امتیازات شخصی خودش با اشرف غنی وارد معامله شد او مردم را ابزاری ساخت برای به دست‌اوردن امتیازات خودش. اگر چنین نیست عبدالله از طریق کدام همه‌پرسی فهمید که مردم با تصمیمات او موافق است؟

همین‌طور محمد اشرف غنی نیز گفته بود که هیچ افغانی از افغانی کم نیست و … و تغییرات اساسی بر دسترخوان و امنیت مردم خواهد آورد. او بارها گفت که افغانستان را به خود کفای می‌رساند اما وعده‌های او نه تنها در جهت مثبت قضیه تحقق پیدا نکرد بلکه منفی هم شد. دسترخوان نان خشک مردم خالی شد و امنیت مردم بدتر از پیش نیز شد. او برای افغانستان نه تنها خودکفای آورده نتوانست بلکه آنچنان سبب اختلافات شد که حتی اکنون پس از پایان حکومت وحدت ملی اختلافات به شدت ادامه دارد.

اکنون دو ماه از توافق محمد اشرف غنی و داکتر عبدالله می‌گذرد اما این دو بزرگوار هنوز هم نتوانسته‌اند اعضای کابینه‌شان را تکمیل کنند.

این در حالی است که پس از چند ماه جنجال‌های سیاسی برخاسته از انتخابات بین «اشرف غنی» و «عبدالله عبدالله» دو طرف 28 ثور امسال توافقی را برای ایجاد دولت مشارکتی و تقسیم قدرت امضا کردند اما اکنون پس از گذشت نزدیک به دو ماه و نزدیک شدن تعطیلات تابستانی پارلمان هنوز فهرست وزیران برای تکمیل کابینه جدید برای گرفتن رأی اعتماد به این مجلس سپرده نشده است.

از سوی دیگر نیز گزارش‌هایی از اختلاف بین حامیان عبدالله بر سر تقسیم وزارتخانه‌ها و تعیین والی‌ها منتشر شده است اما «فریدون خوزون» سخنگوی شورای عالی مصالحه با تکذیب اختلافات می‌گوید که گفت‌وگوها درباره تعیین والی‌ها، معاون‌ها، مشخص شدن ریاست برخی ادارات مستقل، اعضای سنا و موارد دیگری جریان دارد که در توافقنامه درج شده است.

اشتراک گذاری

Dunia
Duniahttp://dunia.af/
روزنامه دنیا، انعکاس‌دهندۀ حقایق