خبرهای مرتبط

جمع

ایران ترمځکي لاندي یوې هوايي اډې څخه پرده پورته کړه

داسي ښکاري چي ایران دي د خپل پوځي ځواک...

نشست فارمت مسکو وضعیت افغانستان را به چالش کشید

اشتراک‌کننده‌گان پنجمین نشست مشورتی «فارمت مسکو» بیشتر در مورد...

نزدیکان استاد مشعل: از سرنوشت او اطلاعی نداریم

با گذشت پنج روز از بازداشت اسماعیل مشعل، استاد...

میلر خواستار توضیح دربارۀ شکست در افغانستان شد

وزیر دفاع پیشین آمریکا خواستار پاسخگویی جنرال ارتش این...

مواد منفجر نشده در افغانستان همچنان قربانی می‌گیرد

معاون نمایندۀ ویژۀ اتحادیۀ اروپا برای افغانستان اعلام کرد...

عاملان ترور کاکا مراد کی‌ها بودند؟

یک سال پیش در چنین روزی، دکتر تیتسو ناکامورا، یک داکتر جاپاني که بخش عمده زندگی و حرفه خود را وقف بهبود زندگی افغان‌ها کرده بود، در ولایت ننگرهار در شرق افغانستان ترور شد. اما با گذشت یک سال، هنوز عاملان قتل او شناسایی نشده و تاکنون مسئولیت این رویداد را فرد و یا گروهی بر عهده نگرفته است.

موتر تتسو ناکامورا، ۷۳ ساله و همکارانش به تاریخ چهارم دسامبر سال گذشته زمانی مورد حمله افراد مسلح قرار گرفت که وی و همکارانش برای نظارت از یک پروژه به جلال‌آباد مرکز ننگرهار رفته بودند. او نخست در این حمله‌ای مسلحانه زخمی شد و سپس جان باخت. همچنین در این حمله سه نگهبان، راننده و یک کارمند موسسه که همه افغان بودند، نیز کشته شدند.

پیکر او سه روز بعد از افغانستان در یک پرواز ویژه به جاپان انتقال یافت. همسر و دختر آقای ناکامورا برای انتقال پیکر او از توکیو به کابل آمده بودند. آقای ناکامورا در میان روستاییان افغان به “کاکامراد” (عمو مراد) معروف بود.

در همان زمان و پس از این حادثه، محمداشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان، دستور داد تا تحقیقات فوری در مورد چگونگی انجام این حمله صورت گیرد و عاملان این کار شناسنایی شوند. آقای غنی همچنین در مراسم تشیع پیکر او با حضور همسر و دخترش از او به عنوان “قهرمان افغانستان” یاد کرد و وعده سپرد که نیروهای افغان قاتلان او را به “جهنم خواهند فرستاد”.

اما اکنون مقام‌های محلی ولایت ننگرهار می‌گویند که هنوزهم تحقیقات در مورد ترور دکتر ناکامورا تکمیل نشده ولی آن‌ها به سرنخ‌هایی در مورد ترور او و همکارانش دست یافته‌اند. ضیاالحق امرخیل، والی ننگرهار، به بی‌بی‌سی گفت: «بررسی‌ها درباره قتل این پزشک جاپاني هنوز ادامه دارد، برخی سرنخ‌ها پیدا شده و همین که پرونده کامل شد، نتایج آن با مردم افغانستان و دولت ژاپن شریک خواهد شد.»

او با آنکه جزئیات بیشتری از این پیشرفت‌ها ارایه نمی‌کند اما می‌گوید که اداره محلی این ولایت این پرونده را به صورت جدی دنبال دارد. پس از قتل ناکامورا گزارش‌هایی از بازداشت دو تن به اتهام دست داشتن در این حادثه منتشر شد اما بعدا مقام‌های محلی مشخص نساختند که این افراد واقعا دراین رویداد دخیل بودند یا نه.

مقام‌های محلی ننگرهار پیش از این گفته بودند که حمله به تتسو ناکامورا، در خارج از افغانستان برنامه‌ریزی شده بود. شاه محمود میاخیل، والی پیشین ننگرهار رویداد قتل آقای ناکامورا و همکارانش را “سیاسی” خوانده و گفته بود شواهدی از دست داشتن استخبارات منطقه در این رویداد در دست دارند که به زودی با مردم شریک خواهند کرد.

دلیل این حمله تاکنون مشخص نیست و هیچ کسی مسئولیت آن را هم به عهده نگرفته است. گروه طالبان در همان زمان گفته بود که در این رویداد نقشی نداشته و «این گروه با موسساتی که برای بازسازی افغانستان کار می‌کنند، روابط خوبی دارد.» ترور داکتر ناکامورا در همان زمان واکنش‌های گسترده‌ای داخلی و خارجی را به دنبال داشت.

برخی از ساکنان ولایت ننگرهار می‌گویند که هنوز صدای شلیک بر خودروی حامل دکتر ناکامورا را به خاطر دارند. باشندگان محل می‌افزایند که هیچ‌گاهی کارنامه و زحماتی را که او برای آبادانی این ولایت کشید فراموش نمی‌کنند. برخی از باشندگان محل همچنین از حکومت به خاطر غفلت در شناسایی عاملان ترور او انتقاد دارند.

دکتر ناکامورا، رئیس یک موسسه خیریه جاپاني (پی‌ام‌اس) بود که دولت افغانستان را در مدیریت آب‌ها و جنگل‌ها کمک می‌کرد. در ننگرهار، این موسسه از حدود یک و نیم دهه به این سو در بخش زراعت فعالیت دارد. این موسسه در ولسوالی‌های شیوه، بهسود و کامی این ولایت بند آب ساخته که در نتیجه آن هزاران جریب زمین در این مناطق سرسبز شده است.

در ماه اکتبر سال گذشته دولت افغانستان به خاطر کارهای انسان‌دوستانه‌اش به آقای ناکامورا شهروند افتخاری افغانستان داد. مقام‌های محلی ولایت ننگرهار به بی بی سی گفته‌اند که نهاد متعلق به ناکامورا پروژه‌های او را متوقف نکرده و کارهای نیمه تمام او تکمیل خواهند شد.

تتسو ناکامورا ۷۳ ساله، داکتر جاپانی که بخش عمده زندگی و حرفه خود را وقف بهبود زندگی افغان‌ها کرده بود، رئیس موسسه خیریه ژاپنی (پی‌ام‌اس) در افغانستان بود. او پس از تحصیل در رشته طب در ۱۹۸۴ به پاکستان رفت تا به درمان بیماران جذامی در آنجا بپردازد. دو سال پس از آن به افغانستان رفت و در یکی از روستاهای دوردست یک کلینیک و نهاد غیردولتی “خدمات صحي صلح جاپان (پی‌ام‌اس) ایجاد کرد.

این نهاد خیریه در اوج فعالیتش ده کلینیک راه انداخت که در کنار کمک به دیگر بیماران، به تداوی مهاجرین و بیماران جذامی می‌پرداخت. او چندین پروژه آبیاری را در ولایت‌های ننگرهار و کنر با شیوه خاص خودش طراحی و عملی کرد که در نتیجه صدها هزار نفر از فقر نجات یافتند.

همرسانی کنید

Dunia
Duniahttp://dunia.af/
روزنامه دنیا، انعکاس‌دهندۀ حقایق