خبرهای مرتبط

جمع

افغان‌ها بزرگترین جمعیت پناه‌جویان در سراسر جهان

آژانس پناهجویان سازمان ملل در گزارش تازه خود اعلام...

کرېکټ نړیوال جام: د مجیب پر ځای حضرت ځاځی ۱۵ کسیز نوملړ ته اضافه شوی

افغان لوبډله به د کرېکټ شل اوریز نړیوال جام...

هُشدار غنی: شکیبایی مردم افغانستان محدود است

اشرف غنی، رئيس‌جمهور پیشین کشور در پیام عیدی خود...

برنامۀ جهانی غذا: یک چهارم مردم افغانستان گرسنه می‌خوابند

برنامۀ جهانی غذا در آستانۀ فرارسیدن عید قربان گفته...

روز جهانی مبارزه با کار کودکان؛ اوچا: ۱۹ درصد کودکان افغانستان کارگر هستند

دفتر هماهنگ‌کنندۀ کمک‌های بشردوستانۀ سازمان ملل متحد (اوچا) می‌گوید...

آیا حکومت در نبود نیروهای بین‌المللی دوام خواهد آورد؟

امریکا و طالبان پس از حدود بیست سال جنگ بالاخره در دهم ماه حوت سال 1398 به یک توافق‌ آتش‌بس رسیدند.

طالبان تعهد کردند که حملات‌شان را بر نیروهای بین‌المللی متوقف می‌کنند و در ضمن پس از رهایی بخشی بزرگی از نیروهای‌شان از زندان‌های افغانستان گفت‌وگوهای صلح مستقیم را نیز با طرف افغانستان آغاز می‌کنند.

در توافق‌نامه آوردن صلح به افغانستان آمده است که نیروهای خارجی باید تا آخر مارچ افغانستان را ترک کنند.

این توافق در حالی میان امریکا و طالبان بسته شد که قرار بود بر اساس همین توافق، نام سران طالبان از لیست سیاه سازمان ملل پاک و باقی‌ زندانیان این گروه نیز آزاد شود. اکنون هیچ یک از این توافقات عملی نشده است و امریکا نیز در حال رأی‌زنی در باره رفتن و ماندن است.

بر اساس زمان تعیین‌شده در توافقنامه قطر برای خروج نیروهای خارجی حدود 2 ماه دیگر باقی است و  بایدن نیز با در باره افغانستان سه گزینه پیش روی دارد:

«واشنگتن پست» در این باره نوشته است که گزینه نخست خروج نیروها در مهلت تعیین‌شده یعنی اول ماه می (11 ثور) است حتی اگر این خروج به معنی سقوط دولت افغانستان و سقوط این کشور به جنگ داخلی باشد.

گزینه دوم تمدید حضور نیروها برای مدتی محدود است که باید از طریق مذاکره با طالبان صورت گیرد و گزینه سوم و نهایی نیز ادامه حضور برای مدتی نامشخص است.

به راستی هم امریکا جز این سه گزینه راه دیگری ندارد. اگر بماند باید بجنگد؛ اگر برود جنگ داخلی در افغانستان آغاز می‌شود و اگر تمدید کند باید هزینه سنگینی بپردازد.

در میان این سه‌گزینه چیزی که ذهن هر شهروند افغانستان را به خودش مصروف می‌کند این است که اگر نیروهای بین المللی از افغانستان بروند؛ آیا حکومت دوام خواهد آورد؟

واشنگتن پست در این باره می‌گوید که: دولت افغانستان به ریاست اشرف غنی فاسد و شکننده‌تر از آن است که دوام بیاورد. سیاست آمریکا هرچه باشد پاکستان و سایر همسایگان افغانستان از منافع خودشان محافظت خواهند کرد و طالبان ممکن است آنقدر پیروزی خود را حتمی بداند که صرف نظر از این که سران این گروه با تمدید مهلت خروج موافقت کنند یا خیر، حملات خود را شدت ببخشد.

نوشتار درباره پیامدهای این گزینه‌ها نیز نوشت: اگر بایدن گزینه مذاکره با طالبان برای ماندن یک مدت محدود را انتخاب کند، طالبان ممکن است امتیازی سنگین، و احتمالاً آزادی زندانیان این گروه یا دیگر امتیازات را طلب کند و چنانچه بایدن به طور یکجانبه تصمیم به ماندن بگیرد، طالبان احتمالاً حملات خود را بر نیروهای آمریکایی را از سر خواهد می‌گیرد.

اشتراک گذاری

Dunia
Duniahttp://dunia.af/
روزنامه دنیا، انعکاس‌دهندۀ حقایق