خبرهای مرتبط

جمع

انفجار در ولایت سمنگان 35 کشته و 23 زخمی برجا گذاشت

منابع محلی در ولایت سمنگان امروز (چهارشنبه، 9 قوس)...

تاجیکستان کې پر افغانستان امنیتي غونډه ده؛ د امریکا شارژدافیره هم ورغلې

افغانستان لپاره د امریکا متحده ایالاتو د سفارت شارژدافیره کرن ډیکر وايي د «هرات امنیتي خبرو کې» د ګډون لپاره تاجیکستان ته تللې ده.

برخی فعالان حقوق زنان افغان: حق بلند کردن صدای دادخواهی از ما گرفته شده ‌است

در حالی‌که کمپاین ۱۶ روزۀ جلوگیری از خشونت علیه زنان و اعتراضات مربوط به آن در شماری از کشورهای جهان در حمایت از زنان افغان جریان دارد، فعالان حقوق زنان در افغانستان می‌گویند که حق بلند کردن صدای دادخواهی از آنان گرفته شده و روز به روز ضعیف‌تر می‌شود.

انتخاب سخت افغان‌ها؛ تهیۀ سوخت زمستان یا غذا

رئیس بخش عملیاتی صلیب سرخ با اشاره به بحران انسانی وخیم در افغانستان گفت: خانواده‌ها در این کشور با انتخاب غیرممکن بین تهیه سوخت برای گرم نگه‌داشتن خود و یا تهیه غذا مواجه هستند.

انتقاد کارشناسان سازمان ملل از مسدود ماندن مکاتب دختران در افغانستان

گروهی از کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل در بیانیه‌ای...

افغانستان که به خاک یک‌سان شد؛ آن‌گاه صلح می‌کنید؟

  • نویسنده: سید نوید شجاعی

قرار بود پس از آغاز گفت‌وگوهای مستقیم پس از چندی صلح به کوچه‌های شهرها برسد اما بر عکس اکنون شعله‌های آتش جنگ در هر کوچه زبانه می‌کشد و جان و مال مردم را خاکستر می‌کند.

آتش جنگ در لشکرگاه بر علاوه تلفات زیاد ملکی و نظامی دارایی‌های مردم را نیز سوزاند و اکنون مردم فقط می‌توانند خاکستر اموال‌شان را ببینند.

شبرغان نیز مانند لشکرگاه در لهیب آتش جنگ سوخت و اموال مردم را مبدل به خاکستر کرد. غیر نظامیان زیادی کشته شدند و بسیاری نیز از خانه‌های‌شان آواره شدند.

جنگ در کوچه و پس کوچه‌های هرات نیز جریان دارد و هر روز بر علاوه دارایی‌های مردم جان مردم نیز در آتش جنگ خاکستر می‌شوند.

در نیمروز بسیاری از اماکن عام‌المنفعه تارج شد و جنگ تمام فعالیت‌های مردم را مختل کرده است.

کمتر جایی است که در آن جنگ نباشد. اماکن عامه و جان و مال مردم از اولین خوراکی‌های جنگ است. این زیرساخت‌ها و دارایی‌های مردم که اکنون در ظرف چند روز نابود می‌شود در مدت بیست سال با هزینه صدها میلیارد دالر ساخته شده است.

اکنون افغانستان در زمانی قرار دارد که ویرانه‌های جنگ‌های داخلی در آن دیده نمی‌شود و به جای ویرانه‌ها خانه‌ها و بلندمنزل‌های زیبا قد می‌نماید. وقتی به شهر‌ها قدم بزنیم اثری از ساختمان‌های تیر خورده و خرابه به ندرت دیده می‌شود. مردم در شهرهای آباد و جاده‌ها و ساختمان‌های مدرن مصروف کار و زنده‌گی استند.

افغانستان امروز کشوری است که ده‌ها بند آب بسیار موثر برای تولید برق و کشاورزی دارد. صدها دانشگاه با هزاران مکتب معیاری دارد. افغانستان امروز صدها شفاخانه با تعمیرهای معیاری دارد. باغ‌های زیادی در این کشور ساخته شده است و صدها کارخانه با قوت کار می‌کنند.

اگر در باره بازسازی افغانستان و آنچه اکنون افغانستان از زیرساخت‌ها و … دارد بنویسم، شاید فراتر از صد‌ها صفحه را در بر بگیرد که در این تبصره کوتاه نمی‌گنجد.

این موضوعات را یادآور شدم که به جنگ‌جویان بگویم اکنون بهترین زمان صلح است. با مصالحه شما می‌توانید وارد سیستم حکومت‌داری یک کشور نسبتاً ساخته‌شده شوید. باز هم تأکید می‌کنم که افغانستان امروز افغانستان بیست سال پیش و انباشته از آوارها و ویرانی نیست که شما تصور کنید با جنگ چیزی از دست نمی‌رود. توجه کنید که اگر پس از آن که افغانستان دو باره به یک ویرانه تبدیل شود، مصالحه کنید چندین دهه‌ی دیگر حتی نمی‌توانید نصف آنچه تا هنوز ساخته شده است را بسازید. بیست یک فرصت طلایی برای افغانستان بود و از خوش‌چانسی‌اش، این چانس بار بار تکرار نمی‌شود؛ بنابراین اگر اکنون مصالحه نمی‌کند آنگاه که افغانستان به خاک یک‌سان شد؛ باز صلح می‌کنید؟

همرسانی کنید

Dunia
Duniahttp://dunia.af/
روزنامه دنیا، انعکاس‌دهندۀ حقایق